Gu..Chi!!

Nantharat 的个人资料Gu..Chi!!照片日志列表更多

工具

帮助

日志

8月29日

...

ใคร..ก็ได้..ซักคน..

แค่คนเดียว..

มาพาชั้น...

ออกไปจากตรงนี้ที

ชั้นหมดแรง..หมดปัญญาจะสู้กับมันแล้ว

.หรือถ้าไม่อย่างนั้น.

มาเอาชีวติกันไปเลยยังดีซะกว่า

อย่าปล่อยให้ทรมาน

ได้โปรด..

17:26 | 添加评论 | 固定链接 | 写入日志

8月20日

เพลงทำให้เหงา..

เดี๋ยวนี้หันไปทางไหนก็จะเห็นแต่สิ่งมีชีวิตเดินเสียบหูฟังกันแทบทุกคน..

มันเหมือนเป็นแขน..ขา..งอกออกมา เหมือนขาดไม่ได้ ขาดแล้วเหมือนจะขาดใจ

ช่วงนึง...ชั้นก็เคยเป็น.. ก่อนจะออกจากห้อง ชั้นจะต้องเอาอีโทรศัพท์เน่าๆ มาเสียบหูฟัง แล้วก็เปิดเพลง

เพลงที่จะเปิดเป็นแพลงแรก..ก็จะเป็นเพลงที่..ตามแต่อารมณ์เช้าวันนั้น..

ถ้าอารมณ์ดี ชั้นก็จะscroll ไปที่เพลงเร็วๆ โยกๆ.. แต่ถ้าอารมณ์ไม่ดี ก็จะช้า ลึก เศร้า บาดดดดใจ..

ก็ขาดมันไม่ได้เหมือนกัน ไอ้เสียงเพลงเนี่ย..

แต่..มันก็หายไปช่วงนึง ..ชั้นก็จำไมได้ว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ ..

ดูเหมือนจะเริ่มตอนเรียนโทช่วงแรก.. แล้วก็ลากยาวมาถึงตอนนี้..

ทุกวันนี้ก็ไม่เห็นจะขาดใจตาย.. ไม่เหมือนที่คิดไว้..

สอง สามวันที่ผ่านมา.. แม่บอกว่า เวลาไปไหนมาไหน..ถ้าเบื่อๆ เหงาๆ ก็หาเพลงฟังบ้าง แก้เซ็ง..

วันนี้ชั้นเลยหยิบหูฟังออกมาจากลิ้นชักข้างเตียง .. ตั้งแต่เช้า ออกจากห้อง.. ชั้นก็เสียบหูเปิดเพลงฟัง..อย่างที่แม่แนะนำ..

เพลงแรกของวันนี้คือ .. Iron&Wine ฯ เป็น OST.Twilight หนังเรื่องโปรดแห่งปี.. (หนังสือก็โปรด)

ก็อารมณ์ดี..ก็จะฟังเพลงที่ชอบ..แม้เนื้อหามันจะเศร้าๆบาดๆ.. แต่ก็เจ๊ากันไป..

แต่.. ชั้นมาสังเกตว่า .. เวลาเราฟังเพลง มันจะทำให้เราไม่ได้ยินเสียงสิ่งมีชีวิตอื่นใดรอบข้าง.. เราจะได้ยินแค่เสียงเพลงที่ก้องจนหูแทบแตกนี้อยู่คนเดียว

คนข้างๆชั้นที่กำลังเสียบหูนั่นก็เหมือนกัน.. เค้าก็ไม่ได้สนใจอะไรนอกจากกระดิกหัวนิดๆตามจังหวะเพลง(ที่ได้ยินอยู่คนเดียว)

ชั้นก็เกิดสงสัยในใจว่า.. มันก็จะยิ่งทำให้เราแยกตัวออกจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆในโลก..

ได้ยินอยู่คนเดียว..เศร้าอยู่คนเดียว..มีความสุขอยู่คนเดียว.. มันส์ในอารมณ์อยู่คนเดียว...

แล้ว.. ไอ้ที่แม่บอกว่า มันจะทำให้เราหายเซ็ง หายเหงา หายเบื่อ มันจะจริงอย่างไรได้..

- -"

ในความคิดชั้น ชั้นว่า.. มันก็จะยิ่งทำให้เราเหงา.. เหงายิ่งกว่าเดิมซะด้วยซ้ำ

suffer in silent type!! อารมณ์นั้น

แล้วชั้นก็สังเกตได้ว่า.. ช่วงนั้น ช่วงไหน ที่ชั้นฟังเพลงแบบนี้..

ชั้นก็จะยิ่งเหงา..แต่กลับจะยิ่งแสวงหาความบันเทิงในรูปแบบต่างๆ รวมไปถึงกิจกรรมที่ต้องทำตั้งแต่สองคนขึ้นไป..

วันดีคืนดี ..ชั้นก็จะไปเจ๊าะแจ๊ะ..งอแง..งุ๊งงิ๊ง..กับคุณเค้า.. จน"เรา"ต้องทะเลาะกันบ่อยๆ (เป็นประจำ)

ชั้นเลยจะตัดสินใจว่า..

พรุ่งนี้..ชั้นจะไม่หยิบอีหูเสียบนี้..ไปด้วย..

ด้วยกลัวว่า.. จะทำให้ยิ่งเหงา..ยิ่งลึก..ยิ่งอยากหากิจกรรมใดๆทำ..

ก็จะพาลไปชวนกันให้ "เรา" ต้องทะเลาะกัน..

คิดได้อย่างนี้แล้ว..คืนนี้..ชั้นก็จะไปนอนละนะ..ดึกมากแล้วนี่..

ก่อนนั้น.. ชั้นก็เดินไปหยิบ..หูฟัง..

เก็บลงกระเป๋า

เผื่อว่า.. พรุ่งนี้..ชั้นอาจจะอยาก"เหงา" คนเดียว..ระหว่างทางไปทำงาน

23:02 | 添加评论 | 固定链接 | 写入日志

8月1日

ชิกับstat

วันนี้..ไปเรียน(ตามปกติ)

เริ่มด้วยวิชาIMC ของดร.ชุษณะ.. ก็ดี..เรื่อยเปื่อยดี..

แม้จะโม้มอย..ตอแหลกับนังพีซะเยอะ.. แต่ก็ถือว่าเข้าใจดี..

ส่วนมากก็เมาท์เรื่องที่ทำงาน.. ทำยังกับไม่เจอกันที่ทำงาน..

แต่อาจเพราะวันศุกร์..น้องพีไม่ได้ไปทำงาน.. เลยมีเรื่องที่ทำงานให้มานั่งนินทาเยอะแยะ..

ไม่ค่อยเป็นสาระเท่าไหร่..

เรื่องที่จะบ่น บ่น บ่น วันนี้เห็นจะหนีไม่พ้น สิ่งที่ชิ.. เกลียดที่สุดในชีวิต..

ว่าด้วยเรื่องคณิตศาสตร์ ..อันจริงมันก็ไม่ได้ exactly คณิตศาสตร์นะ.. มันคือ stat แต่ทั้งหมดทั้งมวล.. มันคือคณิตศาสตร์..

ซึ่งชิเกลียดมัน.. พยายามทำใจให้รักมันแล้วนะ..

เพราะดูเหมือนมันจะรักชิมาก.. มันตามหลอกหลอนชิมาหลายปี.. จนปีนี้..มันแข็งกล้าในอำนาจของมันแล้ว..มันก็กลับมาอีกครั้ง..

แม่บอก..ให้รักคนที่เค้ารักเรา.. ชิก็พยายามจะตอบแทนคณิตฯด้วยการรักมันตอบแทน..

แต่ไม่ได้ผล.. ชิรักมันไม่ลงจริงๆ..

มันเลวร้ายมากเกินกว่าจะให้อภัย..และรักลง..

อาจารย์แกสอนอะไรก็ไม่รู้..ไม่เข้าใจ..

พยายามตั้งสมาธิ..ให้มา..ปัญญาจะได้เกิดแล้วนะ. แต่มันไม่เป็นผลเลยจริงๆ..ให้ตายสิ...

ชิก็สงสารค่าเทอมที่แม่ให้มานะ.. เพราะมันไม่คุ้มค่าเงินเลย..

ถ้าเทียบเศรษฐศาสตร์. . มันคือการขาดทุน.. ย่อยยับ..

หรือถ้ยบในทางการตลาด..

มันคืสินค้าที่ลูกค้าเมินเฉย..ทั้ง ไม่สามารถหาเครื่องมือใดๆมากระตุ้นให้เกิด need ได้เลย..

ไม่need เลยแม้แต่น้อย..

กรรมของชิ..

และตอนนี้ก็หิวข้าวนะ..

ก็รอพี่บอยกลับมา.. 2ทุ่มแล้ว ไออ้วนเอ้ย...

ไม่ไหวจะรอ..

เดินไปกินข้าวก่อนละกัน.. รอบดึกค่อยว่ากัน..

20:20 | 添加评论 | 固定链接 | 写入日志

7月20日

born2be me, hard to stay alive..

หัวข้อฟังดูหดหู่.. เพราะตอนนี้จิตใจอยู่ในสภาวะไม่ปกติ..

ด้วยเพราะ..

1. อาทิตย์หน้าจะสอบ stat เป็นที่ทราบกันดีว่า.. ชิกับ คณิตศาสตร์ ไม่กินเส้นกัน..

เรามักยกพวกตีกันเรื่อยๆทุกฤดูการสอบ ตั้งแต่อายุ 15 จนปัจจุบัน 25 เราก็ถึงเวลา..กลับมาตีกันอีกครั้ง

ก็ตั้งแต่ตัดสินใจเรียนเนี่ย..ก็.. จะขาดใจตายทุกครั้ง..ที่รู้ว่าจะต้องเข้าเรียนวิชา stat และเสาร์ที่จะถึงนี้ก็ถึงวันเผาจริง.. จะสอบmidterm, นี่แค่midtermนะ..

เฮ้อ.. ใช้ชีวิตยากจัง.. แล้วจะเอาตัวรอดต่อได้ยังไง..

2. งานก็ยุ่ง.เยอะได้อีก. เยอะแบบโง่ๆด้วยนะ. เพราะไม่ค่อยได้ใช้สมอง.... เอาแรงงานเข้าว่า.. .

ก็คิดไว้แล้วว่า.. จบโทก็จะเดินทางใหม่.. ใช้ทางอื่นให้พาชีวิตต่อไป..จนถึงจุดจบ.. เพราะทางนี้คงไม่เหมาะ..อีกต่อไป..

3. เรื่องนี้ไม่พูดเห็นจะไม่ใช่.. เรื่องของใคร..เค้าคนนั้น.. ที่มักจะแวะเวียนมาทักทายกับความเสียใจของเรา..เป็นระยะ..

ก็ไม่เข้าใจว่า.. เพราะอะไร.. ชั้นถึงได้ยอมให้เค้าเข้ามาวุ่นวืออยู่เรื่อยๆ.. เมื่อวาน..ก่อนหลับตานอนเค้ายิงคำถามว่า..

"ทำไมต้องเรียกพี่บอยว่า "อ้วน" พี่บอยไม่ชอบ"

มันมีเหตุผลอยู่2 ข้อหลักคือ.. หนึ่ง.. ชั้นอยู่กับเล้ว.. คิดถึง ผู้ชายคนนั้น.. คนเก่า.. ที่ทำให้ชั้นอบอุ่นทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกัน.. ชั้นเลยเรียกเค้า..เหมือนที่เรียกเค้าคนเก่า.. ชั้นเรียกแบบยนั้นแล้วก็มีความสุข.. และ สอง.. ชั้นไม่อยากเรียกชื่อเค้าเหมือนที่ผู้หญิงคนอื่นๆ(ของเค้า) เรียก.. ชั้นอยากให้เค้าเป็นคนเดียวของชั้น.. เท่านั้น..ก็เลย..เรียกถูกเรียกผิด..

แล้วทำไมชั้นต้องเกร็ง..ต้องยอมเพื่อเค้า..

มีเหตุผลเดียว.. รักเค้า

21:56 | 添加评论 | 固定链接 | 写入日志

7月7日